Close

30 september 2015

Samenwerken met de gemeente. Observatie aan de zijlijn.

2014-03-23 16.31.22

De gemeente waar ik woon en maatschappelijk actief ben, heeft besloten om het sociaal domein op te schudden. Als het gaat om echte participatie van onderaf hebben we echt nog wat te doen. Ik kon als bestuurslid van een van de betrokken partijen langs de zijlijn mooi meekijken naar wat er gebeurde en hoe de verschillende partijen met elkaar aan de slag gingen.

De gemeente informeerde alle partijen vorig jaar ruim op tijd per brief, dat de subsidierelatie werd opgezegd per 1 januari aanstaande. Zij streeft een koerswijziging na van controle en verantwoording achteraf naar regie en vertrouwen vooraf . Daarnaast geeft ze kaders en stelt waar we met zijn allen naar toe gaan. Partijen waarmee de gemeente samenwerking aangaat, kunnen in principe op basis van een contract een aantal jaren vooruit. Daarna een evaluatie en mogelijk een nieuw contract of nieuwe tender.

Opmerkelijk vond ik …

… dat de gemeente beleidskaders uitdenkt en meegeeft; dit is echt van een vervlogen tijd. Het was mooi geweest als de gemeente platform had geboden aan alle stakeholders om samen het nieuwe beleid vorm te geven, inclusief de uiteindelijke klant, burgers. Hier lag een kans voor werkelijke participatie.

… dat de gemeente nogal lang nadacht over het hoe van de hele procedure. Hierdoor belandde het proces uiteindelijk in een soort van pressurecooker, waardoor mensen met de tong op hun tenen binnen de lijntjes moesten gaan kleuren. Had dat nou niet anders gekund? Volgens mij wreekt zich hier dat drie delen binnen de gemeentelijke organisatie die op elkaar letten en wachten. De wethouder bepaalt, maar wordt gecontroleerd door de raad en het ambtelijk apparaat wacht tot die twee eruit zijn. En dat levert geen gestroomlijnd programma- en projectmanagement op.

… dat het in het veld juist vaak gaat over kleine organisaties, die lean en mean zijn geworden door subsidieverminderingen uit het verleden. Terecht overigens. Maar die organisaties moeten naast het gewone werk ook inschrijven op een tender en deze professioneel beantwoorden. Natuurlijk is competitie goed en mag je van partijen creativiteit en passie verwachten: we doen immers mooie dingen voor de mensen. Maar de verhoudingen zijn wel scheef. Aan de kant van de gemeente zit een batterij professionals (juridisch, financieel en bestuurskundig) dat de tijd en de ruimte heeft om op details uit te vragen en documenten te ontwikkelen en eisen te stellen. Aan de kant van de samenwerkingspartners zit niet altijd diezelfde mogelijkheid. Eigenlijk een topprestatie van de organisaties in het veld. Samenwerking waar je als gemeente op hoopt.

Vragen die ik heb als observant van een en ander
– Wat kunnen we hier nu van leren en echt anders gaan samenwerken?
– Hoe kunnen we in het proces dialoog met alle stakeholders aangaan?
– Ik heb sterk het gevoel dat het doel van een en ander al snel uit het oog verloren is en we een façade bouwen van proces, procedures, regels en richtlijnen. Hoe voorkomen we dat in het proces?

Is jou bekend hoe jullie dit doen in jouw gemeente?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *