Close

3 oktober 2013

De grotten

Het was donker in de grotten. Angstwekkend donker.  Maar de mensen hadden liever donker en vuur dan licht en koud. Want dat was het buiten. Midden in de winter had de stam zich verschanst in deze grot. Hier kwamen ze vaker. Hier was geen wind en met het vuur konden de mensen zich verwarmen. Het was thuis. De rotstekeningen bewezen het.

Bij het licht van het vuur, de flakkerende vlammen leken de dieren tot leven te komen. De grote zwarte stier werd angstaanjagend groot. Schaduw in schaduw. De herten toonden hun geweien. Die leken op de kale takken van de bomen. Samen riepen ze ze aan om zich te laten zien, buiten, zodat de stam zich kon voeden. Hier leerden de jongens van de ouden op welke dieren gejaagd kon worden, zodat ze te eten hadden voor iedereen in de stam.

En de tijd bestond nog niet. Mensen hadden weet van het ritme van de dagen en de nachten, maar dat er weken waren en maanden, uren en seconden? De seizoenen regen zich aaneen. Het werd een keer weer warmer, maar daarvoor moest je wel de juiste rituelen uitvoeren. En dan werd het toch weer kouder.

De grotten van Lascaux vormen een van de eerste expositieruimten met menselijke creatieve uitingen. Wat een wereldwonder. We weten niet waarom die rotsschilderingen zijn gemaakt. Het kan heel goed zijn, zoals ik hierboven suggereer, dat ze gebruikt zijn om jongens te initiëren als jager. En misschien werden de beeltenissen inderdaad goden die men is gaan aanroepen.

Voor mij gaan ze over ‘betekenis geven’. Jezelf een plek geven in een situatie waar je middenin zit, die verwarrend kan zijn of complex. Wij hebben geleerd te werken met onze hersens en te beredeneren en van woorden te voorzien. ‘Betekenis geven’ gaat over verbeelden en putten uit een andere bron dan de puur rationele. En als ik kunstzinnigheid inzet in de trajecten die ik met klanten doe, zie ik hoe dicht mensen bij hun eigen waarheid komen, vaak ver voorbij aan taligheid ervan.

Mensen kiezen richting vanuit een innerlijk weten en zetten hun eigenheid in om betekenis te geven aan situaties. Dus: nog altijd, ook in onze wereld van bijna alles weten, is kunst en creatief bezig zijn een bron die betekenis geeft en een weg van weten schept in een soms verwarrende en complexe wereld. Als ieder met zichzelf mag komen krijgt het samen in samenwerken een heel nieuwe kracht. En daarmee kunnen we samen op jacht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *